Geiger sayacı radyasyonun varlığını saptamak için kullanılır. Genellikle Alfa ve Beta radyasyonları için kullanılır fakat diğer tür radyasyonlar için de kullanılabilir. Hans Geiger, Geiger sayacı olarak adlandırılan aleti 1908’de ernest Rutherford ile beraber geliştirmiştir. O zaman bu sayaç sadece Alfa parçacıklarının varlığını saptayabiliyordu. 1928’de Geiger ve Walther Müller bu sayacı geliştirdiler ve böylece sayaç bütün radyasyon türlerinin varlığını saptayabiliyordu.

Geiger sayacının bugünkü adı Halojen sayacıdır. Halojen sayacı 1947 yılında Sidney H. Liebson tarafından icat edildi. Halojen sayacı daha uzun ömürlü olduğu için Geiger sayacının yerini aldı. Bu aletler ayrıca düşük voltajda da kullanılabilir. Geiger-Müller tüpü gaz dedektörleri olarak adlandırılan radyasyon dedektörlerinin bir sınıfının üyesidir.

Geiger-Müller tüpü kullanışlı, ucuz ve sağlam olmasına karşın Geiger- Müller tüpü kullanan sayaç sadece radyasyonun varlığını ve yoğunluğunu ölçebilir enerjiye karşı parçacık frekansını ölçemez. Geiger- Müller sayacı nükleer fizik, Jeofizik ve medikal tedavi alanlarında X ışınları ile uygulamaları vardır. Radyasyon dedektörleri ayrıca yaygın bir şekilde ilaç endüstrisi, parçacık fiziği, astronomi ve endüstride kullanılır.